Kazimierz Łukasiewicz
Polski oficer, ofiara zbrodni katyńskiej
- Urodzony
- 4 marca 1891, Janów Lubelski
- Zmarł
- 19 kwietnia 1940, Katyń
Kazimierz Józef Łukasiewicz urodził się 4 marca 1891 w Janowie Lubelskim. Po szkole elementarnej uczył się w rosyjskim gimnazjum klasycznym, a w 1905 uczestniczył w strajku szkolnym. Był członkiem Ochotniczej Straży Pożarnej w Janowie Lubelskim i prowadził działalność niepodległościową. Służył w armii rosyjskiej, a po rewolucji bolszewickiej wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej i polskich formacji wojskowych. Po powrocie do kraju wstąpił do Wojska Polskiego, uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej i pozostał w służbie.
W kolejnych latach pełnił służbę między innymi w 23. pułku piechoty, 1. batalionie strzelców, 8. pułku piechoty Legionów oraz Komendzie Garnizonu i Miasta Lublin. W 1937 otrzymał stopień kapitana administracji. Po ewakuacji komendy we wrześniu 1939 dostał się do niewoli sowieckiej i przebywał w obozach w Juchnowie oraz Kozielsku. Został zamordowany w Katyniu między 16 a 19 kwietnia 1940. W 2007 roku pośmiertnie awansowano go na majora.
Na podstawie artykułu „Kazimierz Łukasiewicz (1891–1940)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.